Ernst op hoogte

Woensdag 16 september - zondag 30 september
Het aftellen is definitief begonnen deze week. Elke dag sluit ik weer een hoofdstuk af hier in Davos. Opmerkelijk genoeg vind ik het af en toe best jammer dat ik weg moet. Ik heb hier een goede tijd achter de rug, en het is vreemd om dat alles weer de rug toe te moeten keren.

Maar natuurlijk ben ik ronduit blij dat ik morgen (maandag 1 oktober) naar huis kan. Vanochtend ben ik begonnen met inpakken, en ik moet nog wel even zien dat ik alles mee krijg. Pfff… wat een zooi. Voordat ik de kaarten van de kast heb gehaald nog snel een laatste foto geschoten van de meer dan 70 kaarten die ik van jullie allemaal heb mogen krijgen:

Vanmiddag ga ik met de groep nog even een klein tochtje maken. Een paar laatste blikken werpen op de bergen en de mooie omgeving. Vanavond zal er wel een afscheidsplechtigheid zijn bedacht door de achterblijvers.

De komende week zal ongetwijfeld druk worden. Er zijn een hoop mensen die ik wil zien, en nog meer mensen bij wie dat de komende week waarschijnlijk niet gaat lukken. De week daarna hoop ik aan de slag te kunnen bij de manueel therapeut zodat ik direct verder kan met de behandeling. Hoe het verder gaat lopen weet ik nog niet. Studie/werk laat ik nog even links liggen; ik heb geen zin om de winst die ik hier in Davos heb geboekt meteen weer te grabbel te gooien. Gezondheid eerst!

Hieronder nog wat foto’s van de laatste paar dagen hier. Ik hoop jullie allemaal snel weer te zien!

Groetjes!
Ernst

Wandelen in het Durbodental

Zonnige wandeling bovenlangs de kliniek

Spoorbrug Wiesen

Vrijdag 28 september werd ik verrast met een ontbijt op bed. Het resultaat van wat geinen met een zoco over het feit dat ik nooit ontbijt op bed had gehad. Die discussie was al dik 4 weken geleden, dus ik was het al glad vergeten. Super verrassing, en waanzinnig uitgebreid… Koffie, warme melk, 2 glazen sap, bolletjes, brood, roggebrood, vleeswaren, kaas, yoghurt met muesli, fruit… MMmmmm….

Winkelen in Davos met Yvonne (en natuurlijk even een stukje taart op t terras )

Zondag 23 september - Dinsdag 25 september
Zondag sta ik lekker laat op, ontbijt pas tegen twaalven met jam en brood, luier wat op het balkon in de zon, zit een btje op internet, heerlijk

Maandag is het weer druk aan de slag. Het weer is nog steeds prachtig, maar ik zal er vooral tussendoor van moeten genieten. Marja heeft te horen gekregen dat ze tussendoor naar huis mag; ze vertrekt morgen weer heerlijk naar haar kinderen en nieuwe huis. Ik sluit de dag af met een fanatiek potje basketbal van dik 40 minuten met Detmer. Heerlijk! ’s Avonds wel wat last van de borstkas, maar dat mag de pret niet drukken.

Dinsdagochtend is het nog duidelijk merkbaar dat ik gisteren gepushed heb, maar het is lang niet zo erg als verwacht. Ik heb toch echt wel progressie geboekt de laatste 2 weken!

Hieronder nog weer wat meer foto’s van de afgelopen weken. Enjoy!

Wandelen in de laatste beetjes sneeuw in het Sertigtal.

De sneeuw is inmiddels alweer gesmolten, maar de beek buldert er flink op los in het Fluelatal. Het is niet moeilijk voor te stellen dat hier in het voorjaar 2005 een volledige camping is weggespoeld door deze beek.

Na de wandeling langs het Fluelatal besluit ik een wat rustigere wandeling te kiezen op de donderdag. Dit keer in een zijdal bij Klosters.

Zondag 27 augustus - Zaterdag 22 september

Hallo allemaal!

Mijn eerste update in bijna 4 weken…

Allereerst mijn zeer gemeende excuses aan iedereen die tot zoverre mijn blog trouw heeft gevolgd. Ik denk dat de inspiratie even op was, en dat gezondheid en andere dingen me erg bezig hielden. Ik had mij al in het begin voorgenomen tijdens mijn verblijf hier de behandeling en herstel voorop te stellen en andere ‘verplichtingen’ niet met tegenzin te doen. In de laatste categorie viel dus ook dit blog ;). Maar… De zin om te schrijven is terug, dus: Hoog tijd om het goed te maken.

Om te beginnen het grote nieuws: 1 Oktober ga ik naar huis!

En dan is natuurlijk de grote vraag: hoe is dat zo gekomen? Wel om maar meteen met de deur in huis te vallen: Nee, ik ben nog niet beter. De belangrijkste reden voor het ontslag is een omslag in de diagnose. Mijn twee hoofdklachten waren -en zijn- pijn/druk op de borst en moeheid. Tot voor drie weken geleden werd aangenomen dat deze werden veroorzaakt door de astma. Uit behandeling en verder onderzoek blijkt dat dit niet het geval is; ik heb astma, en deze is ook goed verbeterd door mijn verblijf hier, maar de klachten worden er niet door veroorzaakt. Een scherpe diagnose is waarschijnlijk niet mogelijk, maar de klachten die ik heb vertonen veel gelijkenis met het syndroom van Tietze. Hierbij zijn de aanhechtingen tussen ribben en het kraakbeen rond het borstbeen overgevoelig / geirriteerd, wat leidt tot een drukkend gevoel en pijn op de borst. Behandeling van deze klachten zal in Nederland verder gaan bij een manueel therapeut, en zal zeker nog enkele maanden in beslag nemen. De tweede klacht: moeheid, is vager. Er zijn geen duidelijke oorzaken gevonden, en het behandelteam van arts/psycholoog/fysiotherapeut vermoeden dat een combinatie van factoren een rol heeft gespeeld bij het ontstaan, en dat eea nu in stand wordt gehouden doordat mijn algemene conditie nog niet zo goed is. Ook naar de moeheid zal in Nederland verder worden gekeken.

Ok, dit was veel tekst en klonk misschien allemaal wat zwaar, maar om samen te vatten: Ik ben al heel blij dat ik dichterbij een oplossing ben, en ben daarvoor de mensen hier enorm veel dank verschuldigd. Ik kan binnenkort naar huis, terug naar familie, vrienden, vriendin… Ja, dat las je goed: vriendin. Ook ik heb er aan moeten geloven Ik kom tezijnertijd Eva graag een keer aan jullie voorstellen.

Nog meer opwekkend nieuws? Ja. Ik heb de afgelopen weken nog flink gebruik gemaakt van het voorrecht om in dit schitterende landschap te mogen rondlopen. We hebben allerlei soorten weer gezien: van stralend en heet, tot regen, tot een flink pak sneeuw. De herfst hier is prachtig en als ik naar buiten kijk zie ik overal gele, oranje, rode en bruine kleuren schitteren op de verde groene hellingen. Hoger in de dalen krijgen de heide en de korstmossen ook steeds meer bijzondere kleuren, en op de hoge toppen ligt alweer permanent sneeuw.

Hieronder een vast een kleine fotomontage van de afgelopen weken.

Hartelijke groeten naar jullie allemaal, en ook de belofte dat ik de laatste loodjes hier in Davos weer regelmatig met jullie zal delen op dit blog.

Groetjes!
Ernst

ps. Mijn eerste achterneefje heet Dion, en is geboren op 14 september. Van harte gefeliciteerd Janneke en Dave!

Wandeling met mijn ouders op de Alte Zugestrasse. Het weer was slecht, de natuur was prachtig, een heerlijke middag!

De nieuwe Harry Potter is een aanrader voor iedereen. Laat hem alleen niet op je laptop vallen… (Schade is inmiddels weer hersteld)

Nog meer regen, ditmaal tijdens een wandeling vlakbij de Rinerhorn. De natuur is er echter niet minder prachtig om!

Regen en zon vechten in dit seizoen met elkaar om de eer.

En als geen van beide kan winnen, dan staat de winter om de hoek te wachten. Twee dagen voor deze foto’s lag ik nog op mijn balkon in de zon te bakken.

Zondag 26 augustus
Na de belevenissen van gister is het vandaag uitrustdag. Lekker even bijtanken zodat ik morgen weer fris en fruitig aan de slag kan. Het weer is net als gisteren en eergisteren prachtig, en eigenlijk is het zonde om de hele dag binnen te zitten. Aangezien ik al de halve ochtend verslapen heb, besluit ik ’s middags mee te gaan met een uitje. We gaan met een busje van de kliniek naar een berg een eindje verderop, voorbij Klosters. De rit gaat omhoog via een small bergweggetje dat soms verhard is, en soms ook niet. Afgronden links en rechts, mooie alpenweiden boven en beneden, en een uitzicht dat steeds mooier wordt. Uiteindelijk komen we ‘boven’ aan. Daar gaan we lekker van het weer en de omgeving genieten. Wandelen is toegestaan, maar niet verplicht, nadruk ligt op genieten. Kortom: lekker btje in het gras liggen, ijsje eten op het terras, etc

Zaterdag 25 augustus
Het was gisteren uiteraard al afgesproken, maar vandaag gaat er gewandeld worden! Ik heb me afgemeld voor de middag en avond maaltijd, en ben er helemaal klaar voor! Om negen uur zit ik al tip-top gereed in mijn kamer. Ja, ik weet dat ik pas om elf uur heb afgesproken met mijn ouders, maar een mens kan niet voorbereid genoeg zijn!

Enfin, om elf uur nog geen bericht van de receptie, dus ik hobbel opgewekt naar beneden en tref daar mijn ouders al aan. Even tas pakken, en dan maar snel op weg. Mijn moeder voelt zich goed, dus de keus is gevallen op de wandeling Parsenn - Strela - Schatzalp. Lekker hoog, en toch zonder al te veel lastige klimmetjes of afdalingen.

We hebben een prachtige dag uitgekozen voor deze wandeling. De zon staat aan een wolkeloze hemel en schijnt er vrolijk op los. Wij met z’n drieën stralen er ook niet minder om. Het is heerlijk om weer bij elkaar te zijn.

Onderweg genieten we van de prachtige natuur.

En bovenal: van elkaar

Na Schatzalp besluiten we ook het laatste stukje naar beneden te lopen. De dag wordt gezellig afgesloten met een diner-for-three in Davos Platz. Wat een heerlijke dag!